Phage: symbiont z ostrzami, którego właśni twórcy źle nazwali

Spośród pięciu symbiontów, które Life Foundation wydarła Venomowi, jest jeden, o którym mówi się mało i mówi się źle. Phage najbardziej ucierpiał na tym braku zainteresowania: źle zidentyfikowany przez własnych twórców, źle datowany przez internetowe wpisy i regularnie mylony z postacią, która nie ma z nim nic wspólnego. Żeby uporządkować jego historię, trzeba poprawić trzy błędy, zanim jeszcze się zacznie.

1993, ekstrakcja i pięciu ochroniarzy

Pochodzenie jest wspólne dla całej piątki. Life Foundation, survivalowa organizacja, która sprzedawała zamożnym klientom luksusowe schrony w oczekiwaniu na nuklearną zagładę, chwyta Venoma i siłą wydobywa z niego ostatnie nasiona. Rodzi się z nich pięć stworzeń, wszczepionych pięciu członkom ochrony.

Ten, który otrzyma imię Phage, trafia do Carla Macha, opisywanego jako najemnik zwerbowany do roli nadludzkiego ochroniarza i przedstawianego jako nominalny przywódca oddziału w terenie. Nasz artykuł o miniserii z 1993 roku opowiada cały kontekst, a portrety Riota, Agony i Lashera obejmują trzech z czterech pozostałych.

Pierwszy błąd do poprawienia: data

Wiele wpisów podaje pierwsze pojawienie się w Amazing Spider-Man #362, w 1992 roku. To nieprawda, a błąd rozchodzi się przez przepisywanie między agregatorami. Właściwy zeszyt to Venom: Lethal Protector #4, z datą maj 1993. Żadne wcześniejsze pojawienie się nie istnieje.

Druga uwaga, ważna dla całej piątki: na początku nie mają imion. Stają do walki ze Spider-Manem bez pseudonimów, a nazwy przychodzą później. Napisać „symbiont Phage debiutuje w 1993 roku” jest prawdą co do stworzenia, ale fałszem co do imienia.

FIGURKI & KOLEKCJA

Figurka Spider-Man Maximum Venom

Biomasa w ruchu — to, co Phage doprowadza do skrajności, formując ją w ostrza.

79.90 €

Zobacz →

Ostrza, jego jedyny znak rozpoznawczy

Każdy z pięciu dostał jedną cechę wyróżniającą, a tę zapamiętuje się najłatwiej: Phage formuje swoją biomasę w ostrza. Wielokrotne ostrza na barkach, ostrza na ramionach i wyraźne upodobanie do wszystkiego, co tnie. Tam gdzie Lasher wytwarza macki-bicze, a Scream włosy, on wytwarza krawędzie.

Reszta to zestaw wspólny dla całego gatunku: zwiększona siła i szybkość, czynnik regeneracji, kamuflaż. Nasz artykuł o relacji z symbiontem wraca do tej wspólnej podstawy, a strona poświęcona Venomowi i symbiontom umieszcza każdego członka w tej rodzinie.

Kolor, którego nikt nie ustalił

Szczegół, który dobrze pokazuje, jak mało uwagi mu poświęcono: jego odcień zmienia się w zależności od zeszytu i kolorysty. Żółty, pomarańczowy, żółto-brązowy. Ostrożne sformułowanie brzmi „żółto-pomarańczowy z czarnymi wzorami” — narzucenie jednego koloru oznacza zaprzeczenie połowie plansz, na których się pojawia.

Pięć stworzeń, jedna specyfikacja

Pięciu potomków podlega bardzo prostej logice projektowej, a jej zrozumienie pomaga przestać ich mylić. Każdy dostaje kolor, broń i nic więcej. Macki dla Lashera, włosy dla Scream, kwas dla Agony, brutalna siła dla Riota, ostrza dla Phage'a. Żaden nie ma na tym etapie napisanej osobowości, żaden nie ma własnej motywacji: to pięć wariacji jednego szablonu.

Ten wybór był pragmatyczny — potrzeba było pięciu przeciwników czytelnych w jednym kadrze, w opowieści, która nie miała miejsca, by ich rozwinąć. Miał trwałą konsekwencję: trzy dekady później większość czytelników rozpoznaje ich sylwetki, nie potrafiąc wymienić ani jednego żywiciela.

To także sprawia, że tak dobrze nadają się do przenoszenia na przedmioty. Seria figurek symbiontów może odwzorować całą piątkę, zmieniając odcień i broń, podczas gdy lepiej napisane postacie wymagałyby osobnych póz. Ta sama zasada dotyczy naklejek i plakatów poświęconych temu rodzeństwu.

Jego właśni twórcy pomylili się co do żywiciela

Oto najbardziej wymowny fakt z jego kartoteki, i nie dotyczy on postaci, lecz jej powstania. W pierwotnym arcu zespół twórczy nazywa żywiciela Phage'a raz „Carl”, raz „Ramon”. Tymczasem Ramon Hernandez jest żywicielem Lashera. Pomyłka tkwi w samym komiksie, a nie w streszczeniach, które z niego wynikają.

Internetowe wpisy przepisały potem ten błąd, przez co dziś źródła przeczą sobie w elementarnej kwestii. Właściwym żywicielem jest Carl Mach. I uwaga na drugą pułapkę z imieniem: inny Carl nosi tego symbionta trzydzieści jeden lat później, w 2024 roku. Dwie różne osoby, a nie jedna kariera.

Tego rodzaju redakcyjne wahania nie są rzadkością w seriach z tamtych lat. Nasze zestawienie niespójności w sagach wymienia ich więcej — często takich, które przez powtarzanie stały się kanonem.

Separation Anxiety: żywiciel ginie, symbiont przeżywa

Pod koniec 1994 roku pięciu nosicieli organizuje ucieczkę Eddiego Brocka, żeby nauczył ich panować nad swoimi stworzeniami. Donna Diego, nosicielka Scream, morduje ich jednego po drugim, zrzucając winę na Brocka, przekonana, że każdy symbiont deprawuje swojego żywiciela. Carl Mach ginie z jej ręki.

Rzecz kluczowa, którą większość streszczeń zaciera: sam symbiont przeżywa. Diego zabija ludzi, nie stworzenia. To właśnie dlatego dalszy ciąg jest w ogóle możliwy. Nasz portret Scream opowiada ten epizod z perspektywy tej, która go wywołała.

Hybrid: cztery symbionty, nie pięć

Przejęte przez władze cztery ocalałe symbionty trafiają do zamknięcia i pod eksperymenty. I tu pojawia się niuans, który prawie wszystkie artykuły odwracają: to nie naukowcy je łączą. Cała czwórka sama zrywa więzy podczas biologicznego krzyku wydanego przez Venoma w 1995 roku i łączy się z własnej woli.

Powstała w ten sposób istota nazywa się Hybrid. Liczy cztery symbionty — Agony, Phage, Riot i Lasher. Scream do niej nie należy, z oczywistego powodu: jej nosicielka właśnie zabiła pozostałych. Nie mylić z Madness, które łączy wszystkie pięć szczepów i pojawia się dużo później, w 2023 roku, w innej żywicielce. Dwie istoty, dwa składy, dwie epoki.

Scott Washington, zapominany żywiciel

Hybrid debiutuje w styczniu 1996 roku i łączy się ze Scottem Washingtonem, afroamerykańskim strażnikiem pełniącym służbę w więzieniu, w którym badano symbionty. Pozwolił jednemu z nich uciec, gdy zobaczył, że eksperymenty zadają mu cierpienie — co kosztowało go pracę.

Po powrocie na Brooklyn trafia w środek strzelaniny: jego brat ginie, on zostaje sparaliżowany. Właśnie wtedy Hybrid łączy się z nim i przywraca mu sprawność. Postać odrzuca potem zaproszenie do drużyny młodych bohaterów. Nasz portret Hybrida szczegółowo śledzi tę drogę.

Słowo uczciwości o jego końcu: kilka źródeł twierdzi, że Eddie Brock go zastrzelił, ale żadne nie podaje dokładnego zeszytu, a szczegółowe omówienie serii z tamtego okresu tego nie potwierdza. Nie zapisujemy tego więc jako faktu.

FIGURKI & KOLEKCJA

Figurka Spider-Man Noir Symbiote Tobey Maguire

Czarny kostium, od którego pochodzi cała piątka potomków — początek tej linii.

129.90 €

Zobacz →

Trzy życia po fuzji

Hybrid uformował się nie raz, lecz co najmniej trzy razy, i to drugi częsty błąd w tym temacie. Po 1996 roku istotę przejmuje rząd amerykański, rozkłada ją na cztery pierwotne składniki i rozdziela do wojskowej jednostki do walki z Carnage'em na początku lat 2010.

Phage trafia tam do porucznika Rica Axelsona, snajpera. To połączenie daje najkonkretniejszy szczegół w całej jego kartotece: pozwala mu trafić w cel z chirurgiczną precyzją z około dwóch i pół kilometra. To jedyny raz, kiedy symbiont służy do czegoś innego niż cięcie.

Dalszy ciąg jest dziwniejszy. W 2014 roku starcie z Carnage'em dziesiątkuje tę jednostkę; cztery symbionty łączą się z poćwiartowanym ciałem Deadpoola i ponownie się zlewają, żeby się zemścić. Potem, w 2021 roku, łączą się znowu pod kontrolą Knulla.

Co drugoplanowe potomstwo wnosi do mitologii

Można by sądzić, że te pięć stworzeń to tylko wypełniacz z 1993 roku. A jednak rozstrzygnęły pytanie, którego opowieść nie mogła ominąć: skoro symbiont istnieje, to ilu ich jest? Dopóki Venom był jedyny, pozostawał jednostkowym przypadkiem. Od chwili, w której da się wyekstrahować pięć sztuk w laboratorium, staje się gatunkiem.

Cała późniejsza mitologia wynika z tego przełomu. Gatunek ma pochodzenie, demografię, hierarchię — a Marvel w końcu wymyślił mu boga stwórcę. Nasz artykuł o Knullu o tym opowiada, ale nic z tego nie miałoby podstaw bez ekstrakcji z 1993 roku.

To także tłumaczy, dlaczego dział symbiontów usamodzielnił się względem działu Spider-Mana. Między koszulkami z pajęczym logo a kubkami z otwartą paszczą współistnieją dziś na tych samych półkach dwie ikonografie — a to właśnie rodzeństwo z 1993 roku umożliwiło tę drugą.

Jego jedyna chwila chwały: pies myśliwski

Phage jako jedyny z piątki dostał własny zeszyt-wydarzenie, w lipcu 2021 roku. A opowieść obiera nieoczekiwany kierunek: symbiont, który pragnął prostego życia, mieszkał połączony z psem myśliwskim o imieniu Mitch.

To najtrafniejszy obraz, jaki o nim napisano. Po trzydziestu latach służby jako ochroniarz, królik doświadczalny, składnik fuzji i broń precyzyjna stworzenie chciało tylko biegać po polu. Wezwane przez Carnage'a, częściowo pożera właściciela psa, zanim połączy się z jego umierającym ciałem.

Zeszyt napisał David Michelinie, narysował Ron Lim — obaj autorzy jego pierwszego pojawienia się, połączeni ponownie dwadzieścia osiem lat później przy postaci, którą zostawili bez imienia. To prawdopodobnie najpiękniejszy hołd, jaki otrzymał drugoplanowy symbiont.

A od tamtej pory?

Jego ostatnie udokumentowane większe pojawienie się pochodzi z 2024 roku, w opowieści, w której Silver Sable zmienia swój oddział najemników w symbiotyczną drużynę do walki z epidemią. Phage trafia tam do nowego nosiciela — drugiego Carla w swojej historii.

Los uwięzionych symbiontów, motyw powracający

Historia Phage'a krąży wokół jednej sytuacji, powtórzonej cztery razy w ciągu trzydziestu lat: instytucja przejmuje go i decyduje o jego użyciu. Life Foundation wytwarza go, żeby zrobić z niego ochroniarza. Władze konfiskują go, żeby go badać. Wojsko przydziela go snajperowi. Silver Sable kieruje go do oddziału. Nigdy nie wybiera sam.

To właśnie odróżnia potomstwo Life Foundation od wielkich symbiontów. Venom negocjuje z Eddiem Brockiem, Carnage panuje nad Cletusem Kasadym, Anti-Venom rodzi się z dobrowolnej przemiany. Oni są przydzielani. Jedyny moment, w którym któryś z nich wyraża własne pragnienie — spokojne życie z psem — przychodzi dwadzieścia osiem lat po jego stworzeniu, a opowieść odbiera mu je w tym samym zeszycie.

Ten sposób czytania rzuca światło na całe rodzeństwo. Nasze portrety Agony i Lashera śledzą tę samą drogę manipulowanego przedmiotu, a strona poświęcona rodzinie symbiontów pozwala porównać ich losy z losami stworzeń, które jednak miały coś do powiedzenia.

Jeden wyjątek: krzyk z 1995 roku

Istnieje tylko jeden epizod, w którym ta czwórka działa z własnej inicjatywy, i wart jest podkreślenia: kiedy zrywają więzy podczas biologicznego krzyku Venoma, nikt im tego nie kazał. Uwalniają się, a potem się łączą. To jedyna zbiorowa decyzja w ich historii i to ona tworzy Hybrid.

Czym nie jest

Krążą dwa nieporozumienia i lepiej uciąć je od razu. Pierwsza przedstawia go jako „bliźniaka Carnage'a”. To tytuł artykułu, którego nie potwierdza nawet sam tekst: Carnage rodzi się z symbionta Venoma za pośrednictwem Cletusa Kasady'ego, Phage rodzi się z przemysłowej ekstrakcji. Żadnego bezpośredniego pokrewieństwa.

Druga dotyczy kina. Phage nie jest nazwany w żadnym filmie. Źródła przeczą sobie nawet co do jego obecności w filmie z 2018 roku: jedne widzą tam tylko Riota, inne dopatrują się dwóch innych potomków. Kwestia nie jest rozstrzygnięta, a przedstawianie jej jako pewnej byłoby nieuczciwe. Riot pozostaje medialnym wyjątkiem rodzeństwa — jedynym naprawdę zaadaptowanym i nazwanym.

Po stronie przedmiotów ta gałąź ma własny dział figurek symbiontów, odrębny od figurek Spider-Mana, a ikonografia otwartej paszczy wraca na koszulkach tak samo jak na plakatach.

FIGURKI & KOLEKCJA

Figurka Spider-Man - Venom 30cm

Duży format Venoma, szczep, z którego wyekstrahowano Phage'a i jego czterech braci.

69.90 €

Zobacz →

Najsłabiej udokumentowany z piątki, i dlaczego

Tezy da się bronić, pod warunkiem że się ją uzasadni. W przeciwieństwie do nosicielek Scream i Agony, Carl Mach nie ma własnego hasła encyklopedycznego. Jego pierwotny arc myli się co do jego imienia. Żadna adaptacja go nie nazywa. I trzeba czekać do 2021 roku, żeby jakaś opowieść dała mu wreszcie własny cel.

Trzeba to zniuansować w jednym punkcie: jako jedyny z piątki dostał też zeszyt-wydarzenie pod własnym imieniem, czego nie doczekali się ani Lasher, ani Agony. Dyskretny nie znaczy nieobecny — znaczy, że trzydzieści lat zajęło znalezienie dla niego roli.

Żeby umiejscowić te postacie względem siebie, strona o uniwersum postaci daje pełny obraz, a nasz wybór na start podpowiada, którym tomem zacząć ten okres. Wybór prezentów obejmuje pewniaki dla czytelnika, który zna już całe rodzeństwo.

Ostatnie słowo o tym, jak czytać takie hasła. Strony encyklopedyczne poświęcone drugoplanowym symbiontom są dziś w dużej mierze przepisywane jedna z drugiej, a automatyczny dostęp do baz źródłowych bywa często blokowany — co popycha mniejsze serwisy do cytowania się nawzajem bez weryfikacji. Dokładnie tak fałszywa data w rodzaju tej z 1992 roku przetrwała dwadzieścia lat. Użyteczna zasada, dla Phage'a i dla jego braci: każdy zeszyt, każda data i każde imię żywiciela musi zostać potwierdzone przez dwa niezależne źródła, zanim uznasz je za pewne. Zastosowaliśmy tę zasadę do każdego twierdzenia w tym artykule i odrzuciliśmy te, które jej nie przeszły — śmierć Scotta Washingtona jest tego najwyraźniejszym przykładem.

Co warto zapamiętać

Potomek wyekstrahowany z Venoma w 1993 roku, nie w 1992. Ostrza jako znak rozpoznawczy. Żywiciel nazwany Carl Mach, którego właśni twórcy nazywali czasem Ramon. Zamordowany nosiciel, ale ocalały symbiont, który łączy się potem z trzema braćmi — w sumie cztery, nigdy pięć — w Hybrid, z własnej inicjatywy. I po trzydziestu latach zeszyt, w którym chciał być tylko psem.

Żeby pociągnąć temat dalej, Toxin reprezentuje następne pokolenie tej linii, a Planet of the Symbiotes opowiada wydarzenie, podczas którego Phage i jego bracia zerwali więzy.